فیبر سویا یک فیبر طبیعی به دست آمده از لوبیای سویا است که ظرفیت جذب آب بالایی دارد. سویا عمدتاً در صنایع غذایی به عنوان منبع روغن خوراکی و پروتئین استفاده می‌شود. دیواره سلولی فیبرسویا از ترکیب فیبر نامحلول، فیبر محلول و پروتئین تشکیل شده است که حاوی 20 درصد سلولز، 50 درصد همی سلولز و 30 درصد پکتین است. این ترکیب بر اساس قسمتی از دانه سویا که مورد تحلیل قرارمی‌گیرد، متفاوت است. همی سلولز و سلولز فیبرهای نامحلول در نظر گرفته می‌‍شوند که در سلامت دستگاه گوارش مهم هستند و پکتین یک فیبر محلول است که می‌تواند سطح کلسترول و گلوکز را بهبود بخشد. فیبر غذایی سویا متشکل از موادی است که توسط آنزیم‌های گوارشی انسان قابل هضم و جذب نیستند. این مواد کربوهیدرات‌های ماکرومولکولی‌اند که عمدتاً شامل زایلان، مانوز، سلولزو پکتین هستند.