کتاب توتم و تابو اثر زیگموند فروید کتاب توتم و تابو به عنوان بزرگترین دستاورد ادیبانه فروید گاز آنِ کرانه های بی پروای حدس و گمان است. فروید در تاب توتم و تابو که نخستین و مهمترین اثرش در زمینه مردم شناسی است، این فرضیه را بسط می دهد که: گام سرنوشت ساز از تاریخ ابتدایی به تاریخ تمدن را پسرانی بر می دارند که با عصیان علیه پدرِ منفور او را به هلاکت می رسانند. آنگاه نوعی نظام اجتماعی را پدید می آورند که بنیادی ترین عهد و پیمان آن خودداری از هلاکت رقیب و زمینه سازی برای استقرار اخلاق است. به عقیده فروید رکان اصلی وجه متعالی انسان (دین و اخلاق و حس اجتماعی)، در تکامل نوع انسان و از عقده پدر حاصل شدند: دین و قید و بندهای اخلاقی از فرآیند مهار عقده ادیپ و حس اجتماعی از لزوم برطرف کردن رقابتی که در آن زمان در نسل جوان به قوت خود باقی مانده بود. کتاب توتم و تابو در حالی برای مردمی انتشار می یابد که تخصص در روانکاوی ندارند ، معهذا فقط خوانندگانی که کم و بیش با روانکاوی آشنایی داشته باشند ، می توانند آنرا درک و درباره اش داوری کنند . برای ورود به بحث کتاب توتم و تابو یک نکتۀ مهم یاید مطرح شود که برای فهم کتاب توتم و تابو بسیار مهم می‌باشد. به نظر فروید، انسان ابتدایی، در دستۀ آغازین زنده‌گی می‌کرد. این دسته تشکیل می‌شد از نری مسلط که پدر بود و تعدادی از ماده‌ها را در انحصار خود داشت. ...