وقتى «چشم به راه»ى، نگاهت طور ديگر است؛ حرف‏ زدنت هم. لحظه‏ ها و روزها معناى ديگرى دارند و .... به‏ طور كلّى، زندگى. شميم، قهرمان داستان، سال‏هاست عموى دانشمند و مهربان و فداكار خود را نديده‏ است امّا، گاه‏ و بيگاه، پيام‏ هايى از او دريافت مى‏ كند. دورى زياد عمو به سبب ناآگاهى مردم است و قدر ناشناسى آن‏ها....اكنون، مردم، اندك اندك، ضرورت بازگشت عمو را از سفر درمى‏ يابند و او نزديك‏ بودن آنرا وعده مى‏ دهد.لحظه‏ هاى انتظار به پايان مى‏ رسد و شميم بى‏ تاب است؛ آن‏قدر كه نسيم هم ....