نگارگری لیلی و مجنون و طرحهای دیگر توسط استاد علی کرباسی  گفتگوی اختصاصی نسل فردا با استاد علی کرباسی هنرمند مینیاتوریست دوست دارم تا لحظه آخر زندگیم نقاشی بکشم لا جورد را می رقصاند روی کاغذ، هر طرف که می چرخد این لاجورد چه دلنشین تر خودنمایی می کند. هزار نقش میزند با پیچ و تابی که به دستش می دهد و هزار حرف ناگفته را می آورد روی کاغذ، می کند نقش تا ماندگار شود تا همیشه. این اعجاز هنر اوست اعجاز قلم و چه دلنشین هنر و عشق را به هم می آمیزد. آنچنان غرق در کار کشیدن نقش در نقش است که حضور دیگران را در کنار خودش احساس نمی کند. کنارش دقایقی ایستادم و به پیچ و تاب قلم خیره شدم. پیچ و تابی که آنچنان زیباست که دلت می خواهد ساعت ها و ساعت ها بنشینی و تنها خیره شوی. به این زیبای مطلق لاجورد را می نشاند در دل رنگهایی که زیبایی را دو چندان جلوه می دهد، سکوت می کنم و خیره می شوم به دستش، دستی که اعجاز می کند آمیختن رنگ و نقش را، دستی که سال هاست هنری را جلوه گر می نماید که دلت می خواهد ساعت ها و ساعت ها خیره شوی و به آن، و در میان این همه نقش و رنگ به دنبال گم کرده خودت باشی. رنگ ها از پی هم و نقشی به دنبال نقشی دیگر می شود. دنیای این هنرمند، دنیایی که سالهای سال است او را هنرمندی با دست های اعجازگر ساخته است، هنری که مینیاتور نام دارد و او با مهارت هرچه تمام تر آن را می کشد. استاد علی کرباسی هنرمندی است که سالهای سال است مینیاتور کار می کند. ...