معرفت‌شناسى يكى از مهم‌ترين مباحث فلسفه است و از آغاز ظهور فلسفه در يونان، بحث‌هاى مربوط به اين حوزه مورد توجه انديشمندان بوده است. امروزه نيز فيلسوفان تحليلى با غفلت از مباحث مابعدالطبيعه، به شدت درگير مسائل اساسى معرفت شناسى هستند. هر چند فيلسوفان اسلامى در بحث‌هاى خود، از انديشه‌هاى فيلسوفان يونان تأثير پذيرفته‌اند، اما در مباحث معرفت‌شناسى، بيشتر تابع مبانىِ هستى‌شناسىِ خود هستند. در عصر حاضر، با نگارش «اصول فلسفه و روش رئاليسم»، براى نخستين‌بار معرفت‌شناسى در فلسفه اسلامى استقلال خود را بازيافت و برخى مباحث جديد معرفت‌شناسى مورد بررسى‌هاى فلسفى قرار گرفت. محمدتقى جعفرى نيز از جمله متفكرانى است كه به ضرورت طرح مباحث معرفت‌شناسى توجه ويژه‌اى داشته، از اين‌رو، در بسيارى از آثار خود به بحث درباره برخى مسائل معرفت‌شناسى پرداخت كه مى‌توان به برخى سخنرانى‌هاى وى در دهه 1340 شمسى به حوزه معرفت‌شناسى اشاره كرد. او حتى در «تفسير و نقد و تحليل مثنوى» نيز از طرح مباحث مربوط به معرفت‌شناسى غافل نماند. نخستين اثر ايشان در اين حوزه، كتاب «شناخت از ديدگاه علمى و قرآن» است كه در اوايل دهه 1360 شمسى، هم به طور مستقل و هم در مجلدات 6، 7 و 8 از مجموعه «ترجمه و تفسير نهج‌البلاغه» منتشر شد. ...