در اين اثر، نويسنده نخست اعلاميۀ حقوق جهانی بشر سازمان ملل و ديگر اعلاميه‌هايی را كه در نهايت به اين اعلاميه منجر می شود، به دقت بررسی كرده و پس از بيان انگيزه‌های تدوين آن، با مراجعه به آيات قرآنی و روايات، حقوق بشر از ديدگاه اسلامی را ارائه می كند. جعفری در بخش اول اين مجموعه می كوشد كه اثبات كند حقوق شش‌گانۀ يادشده از ديدگاه اسلامی، امری ذاتی بوده، كرامت و شرافت ذاتی انسان‌ها، چنين حقوقی را برای او الزام‌آور می كند. وی در مقايسۀ حقوق جهانی بشر از ديدگاه اسلام با اعلاميۀ حقوق جهانی بشر از ديدگاه غرب، مواد جامع و پويایی را ارائه می كند و در قسمت‌هايی از اين مجموعه، به صورت مفصل نشان می دهد كه حقوق جهانی بشر سازمان ملل نتوانسته است برای مواد ارائه‌شده، شاخص‌های مبنايی را به اثبات برساند. بخش بعدی اثر حاضر، شامل كاوش‌های فقهی نويسنده است. او نخست تعبد و تعقل در فقه اسلامی را از ديدگاه جديد و بديع مورد بررسی قرار می دهد و معتقد است كه بر خلاف تصور عاميانه، تعبد، مبتنی بر تعقل است. ايشان ابتدا دو مفهوم تعبد و تعقل را تعريف كرده و مي گويد: «هر انديشه‌ای كه با پيروی از اصول و قوانين ثابت‌شده به جريان بيفتد، تعقل ناميده می شود. ...