دِرَفْش میله آهنی نوک‌ تیز با دستهٔ چوبی است که در کفش‌ دوزی برای سوراخ کردن چرم به کار می‌رود. از درفش به‌ ویژه در ساخت کفش‌های سنتی مانند گیوه و چاروق بهره می‌گیرند. درفش ابزاری آهنین و نوک‌ تیز شبیه جوالدوز اما ضخیم‌تر از آن با دسته‌ای چوبی است که کفّاشان از آن برای سوراخ کردن چرم و دوخت‌ و دوز کفش استفاده می‌کنند. کفشگران به وسیله درفش در چرم سوراخ ایجاد می‌کنند یا سوراخ‌های موجود را باز تر می‌کنند تا سپس از آن نخ و سوزن بگذرانند. نوک درفش ممکن است راست یا کمی خمیده باشد و نوک میله آن معمولاً به پهنای 2 میلی‌متر به صورت تیغه است. دوخت برخی کفش‌ها سه‌مغزی است به این معنی که سه دور بخیه دستی با درفش و سوزن کفاشی دور آن زده می‌شود. در صحافی و برای دوختن جلد کتاب‌ ها هم از درفش استفاده شده‌ است. به سوراخ کردن چرم و مواد دیگر با درفش، درفش‌کاری یا بخیه زدن، یا سوزن زدن، یا خَلانیدن گفته می‌شود. از این نوع درفش در ساخت عروسک نیز استفاده میشود.