معرفی گل گاوزبان دو نوع دارد که یکی از آن‌ها گل گاوزبان ایرانی است که نام علمی آن Echium amoenum است و دیگر گل گاوزبان اروپایی است که نام علمی آن Borago officinalis است. گل گاوزبان اروپایی گیاهی علفب و یک ساله است اما گل گاوزبان ایرانی یک گیاه خودرو است. گل‌های گل گاوزبان اروپایی دایره‌ای و کوچک به رنگ لاجوردی است و گل‌های گل گاوزبان ایرانی به شکل گل انار و به رنگ‌های لاجوردی و بنفش است. این گیاه علفی و یکساله تا چندساله بوده و ساقه آن تا ارتفاع 60 سانتی متری می تواند رشد کند. گل گاوزبان دارای ساقه هایی شیار دار و خاردار است. برگهایش ساده و پوشیده از تارهای زبر و خشن می باشند. گلهای این گیاه به رنگهای آبی، سفید، بنفش هستند. به احتمال زیاد این گیاه از نواحی شمال آفریقا به مناطق دیگر جهان راه یافته است و امروزه در مناطقی همچون مدیترانه، نواحی شمالی آفریقا و در بخش هایی از خاورمیانه کاشت می شود. ماده مؤثره گل گاو زبان سرشار از ویتامین C است. همچنین گل گاوزبان حاوی موسیلاژ میزان 5%-3% ، فلاونوئید به میزان 15/0% ، آنتوسیانین با آگلیکون، دلفینیدین و سیانیدین به میزان 43/13% و به مقدار کمی آلکالئوید از دسته پیرولیزیدین است. املاح سدیم و پتاسیم در دم کرده 10% گلبرگ های گل گاو زبان به میزان 5/11 و520 میلی گرم در لیتر می باشد. مکانیزم اثر وجود سدیم و پتاسیم در گل گاو زبان منجر میگردد تا این گیاه خاصیت ادرار آور پیدا کند. ...