محسن عباسی در هفت داستان کوتاه مجموعه «بی وزنی»، گوشه هایی پنهان از زندگی شخصی و مناسبات خانوادگی آدم هایش را به تصویر می کشد. او موقعیت هایی را روایت می کند که در آنها روابط عاطفی شخصیت هایش تحت تاثیر عواملی فردی یا اجتماعی آسیب دیده و آنان در پی ترمیمش برآمده اند. «شیکاگوی خانواده»، «زندگی نو»، «در راه دریا»، «دختری با بارانی قرمز»، «بی وزنی»، «طاووس مست» و «پسر بچه، پنج و نیم بعدازظهر» نام هفت داستان این مجموعه است. عباسی در داستان هایش خیلی شیوا و روان نوشته است و مخاطب به راحتی می تواند با داستان هایش ارتباط برقرار کند اما این نوشته ها را به راحتی نمی توان از کنار آن گذاشت و آن را ساده نویسی دانست.