معرفی عسل آویشن آویشن Thymus vulgaris گیاهی علفی با ساقه های کرکدار و سفید از خانواده نعناع است که در دشت های مرکزی و غربی ایران می روید این گیاه دارای دو نوع گل صورتی و سفید می باشد. آویشن در اروپا، کاربرد دارویی دارد. این گیاه علفی و معطر، دارای خواص دارویی زیادی است و از آن در صنایع غذایی (پیتزا، پاستا، ماهی، پنیر، لیکور، ذرت مکزیکی و…)، دارویی، بهداشتی و آرایشی استفاده متنوعی می‌شود. قسمت‌های دارویی این گیاه، سرشاخه‌های آن و برگ خشک شده آن است. در قرون وسطی در فرانسه، ایتالیا و اسپانیا از آویشن برای درمان سرفه، سوء هاضمه و از بین بردن انگل‌های روده استفاده وسیعی می‌کردند. آویشن خاصیت آنتی باکتریال و ضد قارچ دارد. در بعضی کشورها مثل آمریکا دم کرده آویشن برای آرام کردن ریه و سرفه در مواقع سرماخوردگی، هنوز هم محبوبیت فراوانی دارد. از جوشانده برگ و گل اویشن در درمان عفونت های مجاری تنفسی و سرماخوردگی استفاده می شود. آثار فارماکولوژیک اثر ضد سرفه و خلط آور و ضد اسپاسم این گیاه از عمده ترین آثار آن می باشند . گیاه آویشن در مناطق زیادی در ایران می روید و بیشتر در مناطقی با آب و هوای معتدل رشد می کند . تقریبا شبیه به پونه کوهی است و ریشه های آن شبیه الیاف های چوبی است. ساقه های کوتاه و برگهای سبز عمدتا تیره از دیگر مشخصات ظاهری آویشن است. ویتامین های A, ...