نویسنده: مصیب معصومیان خاطراتی دلنشین و درس‌آموز از زندگی دلیرمردی که نگذاشت علاقه‌اش به دنیا و زرق‌وبرق‌های آن، بندی بر قدم‌هایش باشد و او را به مقصودش نرساند. محمود رادمهر سال 1359 در شهر ساری به دنیا آمد. وی پس از پایان تحصیلات دبیرستان، در دانشگاه شرکت کرد و با مدرک فوق‌دیپلم از دانشگاه افسری اصفهان فارغ‌التحصیل شد. و برای ادامه‌تحصیل در رشتۀ جغرافیای سیاسی وارد دانشگاه امام‌حسین ساری شد. وی در سپاه ناحیۀ ساری و لشکر25 کربلا مشغول به کار بود. در مرحلۀ دوم اعزام سال 1394 به‌همراه تعدادی از رزمندگان غیور مازندران در منطقۀ خان‌طومان به شهادت رسید.‌ ازجمله آثار نویسنده می‌توان به عهد کمیل، از ام‌الرصاص تا خان‌طومان، طاهر خان‌طومان و... اشاره کرد. گزیدۀ کتاب پانزده روز قبل از شهادتش تماس گرفت و شمارۀ برادرش را خواست. می‌خواست عکس‌هایی از خودش را بفرستد. به‌خاطر امنیت خودش مخالفت کردم. اصرار که کرد، شماره را دادم. چند روز بعد دوباره زنگ زد. پرسید: «عکس‌ها رسید؟ می‌خواهم سری جدید عکس‌ها را هم بفرستم.» دوباره مخالفت کردم. گفت: «با دیدن عکس‌ها خوشحال نشدی؟» گفتم: «نه! تو که نیستی عکس‌هایت هم مرا خوشحال نمی‌کند. فقط وقتی خودت را می‌بینم خوشحال می‌شوم، نه عکست را!» عکس‌هایش را که می‌دیدم، با خودم می‌گفتم: او که اهل عکس گرفتن نبود. آخر چرا این‌همه عکس می‌فرستد؟!