صندل سرخ. 75 گرم. درخت صندل قرمز از خانواده‏Leguminosae و نام علمی صندل قرمز ‏Pterocarpus santalinus L . می ‏باشد. چوب صندل قرمز به چین وارد می شود و درخت صندل قرمز بومی مناطق هند، حبشه و زنگبار است. چوب آن قرمز است که به نام صندل قرمز معروف می باشد. در کتب طب سنتی ایران این صندل را در ردیف صندل سفید تحت عنوان صندل نام می برند در صورتی که چوب دو درخت متفاوت هستند و خواص آنها نیز تا حدودی متفاوت است. طبیعت صندل سرخ را هم مانند صندل سفید سرد و خشک می دانند. خواص صندل قرمز در هندوستان از چوب صندل قرمز به عنوان خنک کننده و قابض و تونیک، در استعمال خارجی برای ناراحتی های صفراوی و رفع التهاب و سردرد گرم و کاهش تب و همچنین برای رفع ناراحتی های پوست و ضمنا برای تقویت دید چشم تجویز می شود. در تایوان از محلولی که از خیس کرده خاک ارّه آن حاصل می شود، برای کاهش ورم استفاده می شود [لیو]. در اندونزی خاک ارّه صندل قرمز را با برنج می پزند و برای قطع خونریزی می خورند. به‏ طور کلی در طب سنتی عموما به عنوان معرّق می خورند. برکیل معتقد است که چوب قرمز آن داروی رفع ناراحتی خون است و در زخم ها و جراحت ها از آن برای قطع خونریزی و چرک استفاده می شود. ...