فرفیـون گیاهی است شیره دار، برگ ها تخم مرغی، دندانه های اره ای، به رنگ خاکستری روشن با دمبرگ های کوتاه می باشد. نژادهای مختلف دارد، بعضی از انواع آن دارای گل زرد و بعضی گل سفید یا گل بنفش هستند. در اثر شکاف یا شکستن از ساقه آن شیرابه سفیدی خارج می شود که همان فرفیون می باشد. ریشه این گیاه قطور و تقریبا ترش مزه می باشد. میوه آن بیشتر قرمز رنگ است. دانه های آن شبیه به عدس می باشد. گیاهی است سمی به طوری که خوردن سه گرم از شیرابه آن انسان را می کشد، اگر گاو این گیاه را بخورد می میرد اما چنان چه گوسفند بخورد در صورتی که به حد افراط نباشد زیان چندانی نمی بیند ولی اسهال شدید می کند. این گیاه بومی هند است و در حبشه، سودان، مصر و مناطق مدیترانه نیز انتشار دارد. در ایران در اکثر مناطق کشور در باغ ها و صحاری می روید. از خواص آن میشود دارای طبیعت خیلی گرم و خیلی خشک است، اگر مقدار کمی از آن خورده شود، تب بر، کرم کش، ضد انگل است. خون را تصفیه می کند و برای کسانی که بدنشان زیاد جوش می زند مفید است. در موارد ابتلا به بیماری ترس از آب یا هاری که آن را هایدروفوبیا گویند، مفید است. خشک آن را با برنج تخمیر شده مصرف کنید. تازه آن را بکوبید و بر محل عقرب گزیدگی بگذارید، زهر عقرب را خنثی و درد را ساکت می کند. برای رفع خارش و جوش و کرک، گیاه فرفیون را بجوشانید و از آب آن برای شست و شو مصرف کنید. ...