به بذر بادرنجبویه، فرنجمشک، فرنجمسک، فرنجموشک، افرنجمشک، ریحان قرنفلی، پلنگمشک و برنجمشک، وارنگ بو یا آبتل (نام علمی: Melissa officinalis) گفته می شود. بادرنحبویه گیاهی است پایا از تیرهٔ نعناعیان که ارتفاعش بین 30 تا 80 سانتیمتر است. این گیاه دارای شاخه‌های پرپشت و متعدد است و به حالت خودرو در اکثر نواحی معتدل آسیا و اروپا (از جمله ایران) می‌روید. برگ‌های این گیاه متقابل بیضوی و قلبی‌شکل و دندانه‌دارند. ریشه این گیاه کوچک و استوانه‌ای شکل و سخت و منشعب است. گل‌هایش سفید یا گلی رنگ‌اند که به تعداد 6 تا 12 در کناره برگ‌ها مجتمع گردیده‌اند. میوه‌اش فندقه و قهوه‌ای رنگ می‌باشد. این گیاه در طب به عنوان بادشکن و ضد تشنج و مقوی معده و معرق و زیادکننده ترشحات صفرا تجویز می‌شود. به علاوه در رفع سرگیجه، رفع حالت قی زنان باردار و بی خوابی و ضعف مصرف آن توصیه شده است. بررسی‌ها نشان می‌دهد که در آن مواد معدنی مفید همچون: روی، آهن، کلسیم، منگنز، پتاسیم و فسفات وجود دارد. ...