ترکیبات مهم: Thymolو P-Cymene, γ-Terpinene  ازمهمترین ترکیبات گیاه زنیان هستند. آثار فارماکولوژی و مکانسیم اثر: زنیان ( نانخواه) در طب سنتی ایران با طبیعت گرم و خشک و بعنوان بادشکن و تسکین درد و پیچ روده، تهوع و برطرف کردن رطوبت معده توصیه شده است. مطالعات جدید اثرات درمانی فراوانی را برای گیاه زنیان نشان داده اند که در زمینه اختلالات دستگاه گوارش : ضد زخم گوارشی، افزایش آنزیمهای کبدی و محافظت از کبد، اثرضد اسپاسم ومهار انقباضات ؛ درمورد اختلالات دستگاه تنفس : ضد سرفه ، ضد آسم و گشادکننده برونش (که از طریق آنتاگونیستی رقابتی گیرنده های هیستامین و محرک گیرنده های بتاآدرنرژیک و مهار گیرنده های موسکارینی اعمال می شود)؛ و در اختلالات دستگاه ادراری تناسلی: مهار تشکیل اگزالات کلسیم و افزایش تولید شیر را می توان نام برد و این اثرات عمدتا ناشی ازعملکرد ترکیبات تیمول و کارواکرول گیاه می باشد. نحوه و مقدار مصرف فراورده: بزرگسالان (بالای ۱۲ سال): روزی سه بار هربار یک قاشق غذاخوری ( ۳۰ میلی لیترروزانه) کودکان ۴ تا ۱۲ سال:  روزی سه بار هرباریک قاشق مرباخوری ( ۱۵ میلی لیتر روزانه). عوارض جانبی: تا کنون با این مقدار مصرف عوارض جانبی خاصی گزارش نشده است.  منع مصرف و احتیاط های لازم: درصورت حساسیت ، مصرف دارو قطع شود. مصرف مداوم بیش از یک هفته تحت نظر پزشک انجام شود. دور از دسترس اطفال نگهداری شود. ...