مکانیسم اثر: هلیله حاوی تانن، اسیدهای میوه و اسیدهای چرب است و در کاهش کلسترول موثر است. هم چنین این گیاه دارای ماده موثره ای به نام چبولاژیک اسید است که با مهار مالتاز و آلفا-گلوکوزیداز باعث مهار جذب قندها و کمک به درمان دیابت می شود. بلیله نیز دارای تانن و ترکیبات فنلی است و اثرات آنتی اکسیدانی و آنتی باکتریال از خود نشان می دهد. آمله حاوی آسکوربیک اسید (ویتامین ث) و ترکیبات فنلی و فلاونوییدی است و توان آنتی اکسیدانی بالایی دارد و طبق برخی مطالعات می تواند به تشکیل موکوس در دستگاه گوارش کمک کرده و باعث بهبود زخم های گوارشی شود. اسطوخدوس حاوی روغن فرار نسبتا قابل توجهی است و بیشترین قسمت روغن فرار را لینالول و لینالیل استات تشکیل می دهد که اثرات آرام بخشی و ضد اضطراب این گیاه را را به آن ها نسبت می دهند زیرا در مطالعات دیده شده که با گیرنده های NMDA و ناقل های سروتونین بر هم کنش دارند. بسفایج حاوی مواد موثره ساپونین و پلی پودین A,B است که اثرات آرامبخشی عصبی این گیاه را به این دو ماده نسبت می دهند. در برخی مطالعات اثر تحریکی بتا-آدرنو‌رسپتور از این گیاه دیده شده که آن را به دلیل وجود کافئیک اسید می دانند. مقدار و نحوه ی مصـرف: طبق نظر پزشک و یا 3 بار در روز و هر بار 1 تا 2قـرص بعد از هر وعده غذا.