نام های دیگر: بادرشبی، گیاه ملیس نام علمی: Dracocephalum طبع: گرم و خشک این گیاه از دسته نعناعیان است که معمولا در ماه‌های تیر و مرداد گل های این گیاه دیده می شود. منطقه اصلی رویش بادرنجبویه در منطقه وسیعی در شرق مدیترانه است. این گیاه از دسته گیاهان علفی است که بوته های آن ها معمولا چند ساله هستند. برای استفاده های تزیینی و طبی و حتی تولید عسل بادرنجبویه را معمولا در مزارع به صورت دستی کشت می‌کنند. ساقه‌ این گیاه راست و چهار گوش و پوشیده از کرک است. گل‌های آن در کنار برگ ها و با کاسبرگ‌های رنگی هستند که رنگ آنها زرد کم رنگ است و پس از مدتی گل ها به رنگ سفید و در زمان برداشت معمولا به رنگ بنفش هستند. بویی که این گیاه از خود ساطع می کنند معمولا عطری شبیه بوی لیموی تند دارد. بادرنجبویه از دسته داروهای گیاهی است که مورد علاقه ابوعلی سینا بوده و وی آن را برای تقویت قلب و انبساط روح تجویز می‌کرده‌ است. در طب سنتی به این گیاه ملیس گفته می شود. این گیاه در صنعت عطر سازی هم استفاده می شود و حتی در برخی مناطق از تازه این گیاه به عنوان یکی از اجزای سالاد استفاده می شود. ...