از گیاهانی است که وقتی به گل می نشیند باید آن را چید و در سایه و جای خشکی آویزان کرد تا زودتر خشک شود. افسنتین، علاوه بر اینکه در کوه ها به طور وحشی می روید، آن را کشت هم می کنند. قد آن به چهل سانتیمتر می رسد ولی بوته هایی از افسـنتین دیده شده است که به قد آدمی هم رسیده است. شلیمر در کتاب خود به افسنتین نام های خاراگوش و قورت اودی داده و نوشته است که افسنتین در ارتفاعات کوه های آق اولر طالش گیلان و بین آبادی های رودبار و لاکه فراوان می روید و در کوه های اطراف تهران نیز زیاد دیده می شود. خواص افسنطین رومی : برای شوره و نیز موخوره، سر خود را با دمنوش افسنطین ماساژ دهید. دمنوش این گیاه تب بر است. برای زخم های چرکین، محل را با دمنوش افسنطین بشویید.