«یادداشت‌های آدم زیادی»، رمانی کوتاه از نویسنده بزرگ روسی، ایوان تورگنیف، است که در سال 1850 منتشر شد. این اثر یکی از نمونه‌های برجسته از شخصیت «مرد زیادی» در ادبیات روسیه است که به بررسی روان‌شناسی فردی می‌پردازد که از جامعه و زندگی روزمره کنار گذاشته شده است. «مرد زیادی» نمادی از فردی تحصیل‌کرده، متفکر و درون‌نگر است که علی‌رغم داشتن توانایی‌های فردی، خود را ناتوان از تأثیرگذاری بر جامعه و رویدادهای زندگی‌اش می‌بیند. در این رمان، تورگنیف به ما روایتی از آخرین روزهای زندگی فردی به نام چولکاتورین ارائه می‌دهد که در دفتر خاطرات خود، بازتاب‌های درونی و تجربیاتش از زندگی، عشق نافرجام و احساس بی‌اهمیت بودن در جامعه را به رشته تحریر درمی‌آورد. این اثر یکی از ماندگارترین نوشته‌های تورگنیف است که از جنبه‌های مختلف فلسفی و اجتماعی دوران خود، پرده برمی‌دارد. چولکاتورین، شخصیت اصلی داستان، در حال نگارش آخرین روزهای زندگی خود است. او می‌داند که به زودی از دنیا خواهد رفت و این دفتر خاطرات آخرین جایی است که احساسات و تفکراتش را با خود در میان می‌گذارد. او درباره زندگی‌اش، شکست‌ها و ناکامی‌ها، به‌ویژه در عشق، و همچنین حس عمیق بیگانگی و ناتوانی‌اش در ارتباط موثر با دنیای پیرامون، تأمل می‌کند. داستان، عشق نافرجام چولکاتورین به زن جوانی به نام لیزا را روایت می‌کند. او قادر نیست عشق خود را به لیزا ابراز کند و در نهایت او با مرد دیگری ازدواج می‌کند. ...