رمان «بربادرفته»، اثر «مارگارت میچل» نویسندۀ آمریکایی، نخستین بار در سال 1936 منتشر شد. کسی فکر نمی‌کرد این اثر حجیم (چاپ اول 1037 صفحه و ویراست دوم 1024 صفحه) دهه‌ها پس از انتشار، همچنان جزو پرفروش‌ترین رمان‌های تاریخ ادبیات قرار داشته باشد. میچل در سال 1937 برای *بربادرفته* برندۀ جایزۀ پولیتزر شد. در سال 1939، یکی از ماندگارترین آثار سینمایی از این کتاب اقتباس شد. فیلم «بربادرفته» در مراسم اسکار همان سال نامزد 12 جایزه و برندۀ بهترین فیلم شد. چه بر سر اسکارلت آمد؟ بر سر آن شکوه و قدرت ذاتی‌اش که یک شهر را می‌توانست برهم بزند؟ اسکارلت شخصیت اصلی داستان «بربادرفته»، دختری اصیل است که ناگهان در میانۀ عشقی غریب، جنگ‌های داخلی آمریکا، فقر و تنهایی، خود را باز می‌یابد. اسکارلت انگار تمام عمر می‌جنگد، گاه پیروز و گاه بازمانده و فرورفته در خویش. اما اصلی‌ترین جنگی که او را در خود فرومی‌کشاند،‌ نه جنگ خاک و آتش و سرزمین، بلکه شعله‌های بلند آرزو، بی‌انصافی عشق‌ها و گره‌های بی‌شماری است که در زندگی پیش‌رویش، خودش و خانواده‌اش را به بازی می‌گیرد. اسکارلت گاه روزگار را تحقیر می‌کند و می‌خواهد از بند همه‌چیز بگریزد، گاه هم مانند مهره‌ای سوخته از بازی بیرون می‌رود. فرم و ساختار در رمان «بربادرفته» شکلی اصیل به رمان بخشیده است. ...