سید احمد حسینی متخلص به هاتف اصفهانی از شعرای نامی ایران در عهد افشاریه و زندیه است. اصل خاندان او از اهل اردوباد آذربایجان بوده که در زمان پادشاهان صفوی از آن دیار به اصفهان هجرت کرده و در این شهر اقامت گزيده‌اند. هاتف در نیمه اول قرن دوازدهم متولد شد و در زادگاهش اصفهان به تحصیل ریاضی و حکمت و طب پرداخته و گویا در این فنون از محضر میرزا محمد نصیر اصفهانی استفاده کرد و در شعر نیز مير سيد علي مشتاق اصفهاني را راهنما و استاد خود اختیار نموده‌است. مهم‌ترین اثر باقی‌مانده از هاتف اصفهانی دیوان اشعار او و چند صد بیت شعر به‌زبان عربی است. هاتف سرانجام در سال 1198 ه.ق در قم به ديار باقي شتافت و همانجا به خاک سپرده شد.