مسعود سعد سلمان، در سال 438 قمری به دنیا آمد.پدر مسعود فردی ثروتمند بود که به عنوان سفیر از سوی غزنویان به هند فرستاده شده بود. با اینکه اجداد مسعود اهل همدان بودند اما اربابان تذکره درباره زادبومش اختلاف نظر دارند. بخشی از حیات هشتاد ساله او به دلیل همدستی با مسعود بن ابراهیم در توطئه علیه پدرش (ابراهیم غزنوی) در زندان‌های دهک، نای، سو و مرنجاب گذشت. بار نخست در سال 477 قمری به زندان افتاد و پس از 11 سال در 488 هجری توسط فرماندار «چَلَنِدر» آزاد شد و به لاهور بازگشت. 2 سال بعد و در پی تغییرات سیاسی، بار دیگر برای 8 سال به زندان افتاد. سال‌های پایانی عمر او به سرودن بهترین شعرهایش در زندان نای گذشت. او خاطرات و رنج‌های خود از زندان را در قالب شعر و زندان‌نامه نگاشته‌است.آثار او عبارتند از: قصیده‌ها:قصیده‌هایش به سبک خراسانی اغلب در مدح پادشاهان غزنوی هستند بیانی ساده و روان داشته و چنین می‌نماید که به فلسفه و ریاضیات آشنا بوده‌است. در اشعارش برخی کلمات هندی دیده می‌شوند. دیوان‌ها:دیوان‌هایی به به زبان‌های فارسی و عربی و هندی داشته‌است. دیوان فارسی وی قریب به هجده‌هزار بیت دانسته شده‌است و غیر از قصیده، دارای غزل و رباعی، مثنوی، قطعه و چیستان نیز دارد. و اما دیوان عربی او، جز ابیاتی عربی در حدائق السحر فی دقائق الشعر چیزی از دیوان عربی او در دست نیست. علاوه برآنها او دیوان هندی نيز داشت كه به کلی مفقود شده است.