آدمیزاد است دیگر؛ از یاد می‌برد، حواسش پرت می‌شود، دلش به این‌سو و آن‌سو رو می‌کند... در عشق، حرفه‌ای نشده هنوز! یک‌دفعه، باز به یاد محبوب می‌افتد؛ با گذرِ فکری، نوای اذانی، یا واژه‌ی میانِ گفتگویی؛ آن‌وقت، دغدغه‌اش اگر عاشق‌شدن و رفتن و به او رسیدن باشد، شرمنده می‌شود از این خودِ کم‌توجهِ نامتصل... آن‌هایی که در عشق حرفه‌ای بودند، به یادش افتادن را سفارش می‌کردند؛ می‌گفتند برای گفتگوی هر روزه با خدا، کنجی ویژه باید داشت و نام محبوب را پیش چشم باید گذاشت و وقتِ فارغ شدن از نماز، با تماشای آن نام، بر یاد دوست تمرکز باید کرد. آن‌چه می‌بینید، یک قاب برای قلب‌تان است؛ لطفاً یک خانه‌ی خوب و توی چشم برایش انتخاب کنید! طاقچه‌ی خانه، یا شاید میز مطالعه، یا شاید طبقه‌ی کتاب‌خانه، یا هر کنج دیگری که برایش در نظر بگیرید، از این به بعد قرار است همان گوشه‌ای باشد که هر بار تماشا کردنش، دست نوازشی می‌شود بر سرِ روح‌تان و آرامش می‌شود برای قلب‌تان؛ که خودش یادمان داده: قلب، فقط با یاد او آرام می‌گیرد! قاب الله‌نشانِ چراغ‌دار، ساده و بی‌رنگ و بی‌آلایش است و در دو اندازه‌ی کوچک و متوسط و با جنس چوب اصل تولید شده تا نورانیت، اصالت و معنویتی ویژه به اتاق شما ببخشد.