کنجد قهوه ای از قدیمی ترین گیاهان زراعی روغنی جهان است که با بذر تکثیر می شود و عمر آن یک سال زراعی است. خواستگاه و رستنگاه اولیه کنجد کشور هندوستان است و از آنجا به سراسر جهان منتقل شده است. در ایران کشت آن از زمان های بسیار دور رواج داشته است و زمانی از صادرات مهم کشور به شمار می رفته است. کنجد قهوه ای در مناطق گرمسیری کشور مانند استان های خوزستان، سیستان و بلوچستان، جیرفت و فارس متداول بوده است. کنجد به احتمال قریب به یقین از قدیمی ترین دانه های روغنی است که بشر آن را شناخته و مورد استفاده قرارداده است. کنجد صدها گونه مختلف دارد که از نظر اندازه، شکل، رنگ گل ها و رنگ بذر با هم تفاوت دارند. روغن کنجد برای طبخ مواد خوراکی مختلف در صنایع غذایی و همچنین در تهیه عطر به عنوان حلال در صنایع داروسازی، آرایشی و بهداشتی کاربرد دارد. در ایران مصرف اصلی دانه کنجد برای تهیه حلوا شکری، ارده و شیرینی پزی و پخت نان می باشد. کنجاله یا تفاله کنجد حدود 40 درصد پروتئین دارد که حاوی اسید آمینه میتونین، کلسیم و فسفر می باشد.