اصطلاح کودک استثنایی هم کودکانی را که اختلالات رشدی دارند و هم کودکانی را که توانایی های بسیار بالا دارند در بر می گیرد. کودک استنایی کودکی است که از کودکان عادی یا متوسط از چند لحاظ تفاوت دارد: 1) توانایی های ذهنی، 2) توانایی های حسی، 3) توانایی های ارتباطی، 4) رشد رفتاری و هیجانی و 5) ویژگی های جسمی. این تفاوت ها باید در حدی باشند که فعالیت های مدرسه نیاز به تغییر داشته باشد یا خدمات آموزشی ویژه ارائه شود تا کودک بتواند توانایی های منحصر به فرد خود را رشد دهد.