درخت صندل سرخ اکثرا در مناطق با خاک رس ضعیف، خشک یا شنی رشد می کند. درختان صندل در برابر باد شدید، خشکسالی, نمک پاشی و گرمای شدید مقاوم هستند. آنها آفتاب کامل را ترجیح می دهند اما در سایه نیز رشد می کنند. برداشت چوب از این درختان بین ۱۰ تا ۳۰ سالگی آنها انجام می شود زیرا اسانس های طبیعی این درختان با افزایش سن ، قدرت بیشتری پیدا می کند. اسانس چوب صندل علاوه بر بوی خوب دارای خواصی همچون ضد التهاب ، ضد عفونی کننده و ضد اسپاسم می باشد. عصاره چوب این درخت یک قابض طبیعی ، کاهش دهنده استرس ، تقویت کننده حافظه ، خوشبو کننده و درمان کننده آکنه و زخم است. در هند چوب صندل قرمز با نام های زیادی مانند راکتا چندان، چوب قلب، لال چندان، چوب یاقوت، آگارو، آنوکام و سندرز قرمز شناخته می شود. چوب این درخت سرشار از بسیاری از مواد شیمیایی گیاهی مفید برای سلامتی مانند گلیکوزیدها ، روغن های ضروری ، فلاونوئیدها و ترکیبات پلی فنلی مانند فلاونوئیدها ، تانن ها و اسیدهای فنولیک است.