هوشنگ گلشیری با هر کتابش یک شگفتی جدید خلق می کند و دغدغه های جدیدی مطرح می کند که فکر آدم را تا مدت ها درگیر می کند.  دغدغه هایی که زمان و مکان هم ندارند و مختص به یک دوره خاصی نیستند. گلشیری مسائل مختلف مدنظرش را در هر قالبی چه کوتاه و چه بلند را به خوبی روایت می کند و در سراسر داستان نمازخانه کوچک من با شخصیت های زنده ای که خلق می کند می تواند ذهن مخاطب رو درگیر کند. در داستان نمازخانه کوچک من ، گلشیری داستان مردی شش انگشتی را روایت می‌ کند که زایده‌ای گوشتی در پای راست خود دارد و این موضوع به شیوه‌های گوناگون زندگی او را در سنین مختلف تحت تاثیر خود قرار داده‌ است. این موقعیت جسمی کاملاً خاص، برای راوی داستان تبدیل به چیزی شده که او را از تمام اطرافیانش جدا می‌کند. خلاصه کتاب داستان نمازخانه کوچک من ماجرا محور نیست و هوشنگ گلشیری از زبان شخصیتی به نام حسن روایت می کند. راوی پسری است معمولی. پدری داشته و مادری. خانواده همین بوده  و بس. اما شخصیت دیگری هم هست. یک تکه اضافه، زائده ای گوشتی بغل انگشت کوچک پای چپش. این زائده کوچک که مزاحم هم نیست و به این راحتی ها هم قابل دیدن نیست ، می شود دستمایه این داستان. ابن مجموعه شامل داستان‌های: «نمازخانه کوچک من»، «عکسی برای قاب عکس خالی»، «هر دو روی سکه»،«گرگ»، «عروسک چینی من»، «معصوم۱»، «معصوم۲»، «معصوم۳»، «معصوم۴» می‌باشد. ...