کتاب «گفتمان، هویت و مشروعیت» نوشته مجید خسروی‌نیک، پژوهشی ژرف در تلاقی زبان، سیاست و رسانه است. این اثر با بهره‌گیری از روش تحلیل گفتمان انتقادی (CDA)، به بررسی چگونگی برساخت هویت ملی، مشروعیت سیاسی و تقابل «خود» و «دیگری» در پوشش رسانه‌ای برنامه هسته‌ای ایران می‌پردازد. خسروی‌نیک با تمرکز بر روزنامه‌های ایران و بریتانیا -‌از کیهان و شرق تا تایمز و گاردین‌- به بررسی می‌پردازد که چگونه روایت‌های خبری، نه‌فقط گزارش، بلکه بازآفرینی قدرت، معنا و سیاست‌اند.