توتم و تابو اثری مشهور از زیگموند فروید، عصب‌شناس و روانشناس سرشناس اتریش است که برای اولین‌بار در سال 1913 منتشر شد. این اثر در واقع شامل چهار جُستار (مقاله) از فروید است که ابتدا در مجله‌ ایماگو چاپ شده‌ بودند. این چهار جُستار عبارتند از: 1- ترس از زنای با محارم 2- تابو و دوگانگی عواطف 3- اعتقاد به تأثیر ارواح، جادو و قدرت مطلق ذهنیات 4- بازگشت دورۀ کودکی توتمیسم. فروید جُستارهای کتاب توتم و تابو را تحت تاثیر کارهای ویلهلم وونت و کارل گوستاو یونگ به رشته‌ی تحریر درآورد و در مقدمه‌ای که برای این کتاب نوشته نیز، به این موضوع اشاره می‌کند. این کتاب یکی از جنجالی‌ترین آثار فروید در مورد مردم شناسیِ باستانی، دین و روانشناسی است. در فصل 1 فروید به بررسی روانشناسی قبایل بدوی و انسان‌های نخستین برای رسیدن به روانشناسی مبتلایان به اختلالات روانی استفاده می‌کند. او ابتدا زندگی اولیه را با جنس نری غالب (پدر) شروع می‌کند که تعداد انسان ماده را کنار خود نگه می‌دارد.  فروید سپس نشان می‌دهد چگونه پسران این خانواده پدر خود را می‌کشند و او را می‌خورند. پس از آنکه پسران پشیمان می‌شوند، اولین توتم (نماد گروهی و قبلیه‌ای، فرشته‌ی نگهبان)، جلوگیری از قتل پدر و اولین تابو (چیزی حرام و در عین حال مقدس)، زنا با محارم، به وجود می‌آیند. در فصل 2 فروید به تعریف کردن دقیق ریشه‌های کلمه تابو و سیر تحول آن از گذشته تا به امروز، می‌پردازد. ...