این رمان درمورد پسری است که به بیماری آلکسی تیمیا یا ناتوانی ابراز و تشخیص احساسات دچار است . این مشکل بخاطر کوچک بودن آمیگدال های مغزش یا به قول خودش بادام های مغزش اتفاق می افتد . و در این کتاب ، داستان اتفاقاتی که برای او می افتد و نحوه برخورد او با اتفاقات را بیان می کند . " آن روز شش نفر مردند و یک نفر زخمی شد، اول مامان و مامانی، بعد دانشجویی که خیز برداشته بود تا جلوی آن مرد را بگیرد، بعد دو مرد حدود حدوداً 50 ساله که در ردیف جلوی رژه سپاه رستگاری ایستاده بودند و در پی آنها یک پلیس، و آخر سر هم خود آن مرد. انگار تصمیم گرفته بود که خودش آخرین قربانی این خونریزی جنون آمیز باشد. چاقو را محکم درون سینه خودش فرو برد و مثل بقیه قربانیان قبل از رسیدن آمبولانس جان باخت. تنها کاری که من میکردم، نظاره اتفاقی بود که پیش چشمم رخ میداد مثل همیشه با چشمانی بی فروغ، فقط ایستاده بودم."