با وجود آنکه قسمت اول کتاب انسان در جستجوی معنا (Man's Search for Meaning) به قلم ویکتور فرانکل (Viktor Frankl) ناخوشایند است و از مشقت‌ها و رنج‌های وحشتناکی سخن می‌گوید، اما دلایل زیادی برای مهم بودن این قصه و ادامه دادن به شنیدنش وجود دارد. این داستان درباره‌ی جان‌به‌دربردن است؛ درباره‌ی سرچشمه‌ی قدرتی که موجب زنده ماندن ویکتور فرانکل بعد از گذراندن سختی‌های بسیار شد. او با تجربه‌ی تکرارنشدنی خود از زندگی سخت در اردوگاه کار اجباری، پس از پایان جنگ و رهایی، شاهکار خود به نام انسان در جستجوی معنا را به نگارش درآورد و مکتب تازه‌ای را در روان‌شناسی، تحت عنوان «معنادرمانی» یا «لوگوتراپی» خلق کرد که ثمره‌ی تجربیات ناخوشایندش در سال‌های اسارت و زندانی بودنش در اردوگاه‌های کار اجباری است. این نظریه در میان روان‌شناسان و روان‌درمانگران، طرف‌داران زیادی دارد.