کتاب فقه منابع طبیعی سعید فراهانی راد نشر المصطفی بوکر صُحُف باسلام صحف: منابع طبیعی، ثروت‌های خدادادی است که بشر در ایجاد آن‌ها دخالتی نداشته است و خداوند آن‌ها را به‌منظور استفاده بَشر در دامان مهربان طبیعت قرار داده است. انسان می‌تواند با روش‌های مدیریتی حساب شده، ‌مدّت‌زمان بهره‌برداری از آن‌ها را افزایش داده و یا موجبات تجدید برخی از این منابع را فراهم آورد، این در حالی است که استفاده بی‌رویه از آن‌ها، سبب محرومیت نسل‌های آینده و در مواقعی نسل فعلی از منافع این منابع می‌شود. در نطام اقتصادی اسلام، هر چند مالکیت و یا سرپرستی اکثر این منابع برای حاکمیت است ولی نهادها و نیز شیوه هایی جهت واگذاری این منابع و یا بهره برداری بخش خصوصی از آن ها دیده شده است. البته در این موضوع، به تعیین حدود، شرایط و قوانین اکتفا شده و مانند بسیاری دیگر از مسائل اقتصادی، استفاده از شیوه‌های مناسب مطابق با شرایط زمانی، به دانش بشری سپرده شده است. ...