پدر ساره پیش از آنکه خانواده‌اش را از لبنان بیاورد، آپارتمان کوچک طبقه آخر را خریده بود. این آپارتمان سه اتاق خواب داشت به همراه اتاق نشیمن آشپزخانه حمام و بالکن کوچک رو به دریا پدر ساره ماهیگیر بود و وقتی در جنگ اخیر مغازه‌های واقع در نوار غزه بمباران شد سرمایه‌اش را از دست داد و از آن روز وضعیتش بدتر شد؛ چون همه دارایی‌هایی را که با تحمل رنج آوارگی و به سختی به دست آورده بود از کف داد و حالا این آپارتمان تنها دارایی‌اش بود؛ آپارتمانی که هزاران فلسطینی که در کمپ‌ها با چادرهای برزنتی در غزه زندگی می‌کردند، به آن غبطه می‌خوردند. پنجره اتاق ساره رو به دریا باز میشد؛ جایی که از کودکی آرزو داشت از خط جدا کننده آسمان و دریا عبور کند؛ جایی که قرص خورشید هر روز در آن فرو می‌رفت و آسمان با گونه‌های سرخ برافروخته به دنبال ماهش می‌گشت. ساره درباره دریا بسیار خوانده بود و می‌دانست هزاران نفر از سرزمین‌هایی که هیچ میراث و تاریخی ندارند، برای زندگی به اطراف آنجا مهاجرت می‌کنند.