زبان مثنوی در عین سادگی آکنده از اشارات و رموزی است که فقط اهل حال و آشنایان عالم عرفان آنها را درمی‌یابند و فهم آنها برای کسانی که آشنایی اندک با تاریخ تصوف ایران و زبان و ادب فارسی دارند، کمابیش دشوار است و مستلزم شرح و تفسیر است. استاد فروزانفر، این نکته را دریافته بود، منتخبی«کمک درسی» از دفترهای اول و دوم مثنوی همراه با یادداشتهای سودمند فراهم آورد. ایشان در مقدمهٔ کتاب آورده: «منظور اصلی از تدوین این خلاصه آشنا ساختن ذهن دانشجویان و دانش‌آموزان با کتاب مثنوی معنوی که نموداری از دل پاک و فکر بلند قبلهٔ اهل حقیقت و آفتاب درخشان معرفت، افتخار مشرق، مولانا جلال‌الدین محمدبن محمد بلخی معروف به مولانای روم و مشهور به مولوی رومی است.» نردبان آسمان است این کلام هر که زین بر می‌رود آید به بام نی به بام چرخ کو اخضر بود بل به بامی کز فلک برتر بود