این کتاب از برجسته‌ترین آثار احمد کسروی است که در سال 1304 در 56 صفحه انتشار یافت. کسروی آورده: "بیست و اند سال پیش یک رشته گفتارها در قفقاز و استانبول در پیرامون مردم آذربایجان و زبان آنجا نگارش می‌یافت. نویسنده درصدد پاسخگویی به آن سخنان بی‌پایه و نمودن نادرستی گفتارشان برمی‌آید. در این چاپ، کتاب به شیوهٔ امروزین حروف‌چینی و تدوین شده است. سوای پانوشت‌های مؤلف، پانوشت‌های استاد یحیی ذکا، استاد ایرج افشار و ... برای افزودن به غنای کتاب آورده شده. مقالهٔ علامه قزوینی که بیانگر اشتراک نظرش با مؤلف و مقالهٔ استاد اقبال که به نوعی مکمل کتاب است آورده شده‌اند. مؤلف در گفتار یکم کتاب، خواننده را به گفتار خود ارجاع داده که این مقاله هم آورده شده. چاپ‌کننده چاپ پنجم، "کتاب‌شناسی زبان آذری" را در چاپ خود افزوده بوده که آن هم در پایان کتاب آمده و در انتها نمایه عامی برای آن تهیه دیده شد که یاریگر خوانندگان و پژوهندگان باشد.