منطق الطیر منظومه‌ای عرفانیست شامل 4600 بیت از عطار نیشابوری. در این منظومه افکار عرفانی و شیوهٔ سالکان طریقت از زبان پرندگان نشان داده شده. مرغان در طلب سیمرغ که کنایه از حضرت حق است به راه می افتند و هدهد را به عنوان راهنما انتخاب می کنند. عده‌ای از مرغان از دشواری راه می‌گریزند و دسته‌ای تسلیم می‌شوند. پس از طی هفت منزل دشوار باز عده‌ای از پا در می‌آیند و سرانجام سی تن رنجور و خسته باقی می‌مانند که به کوه قاف می‌رسند و می‌بینند سیمرغی که در طلب او هستند خودشان (سی مرغ) هستند. مقصود از این منظومه، پیمودن راه عرفانی و رسیدن به حق است که بعضی از سالکان طریقت به سبب علایق دنیوی یا کوتاهی همت از دشواری راه می‌گریزند و کسانی که با کوشش موفق می‌شوند هفت مرحلهٔ سلوک را بپیمایند سرانجام حقیقت را در می‌یابند و فانی می‌شوند. منطق‌الطیر از منظومه‌های عالی زبان پارسیست که عطار در آن قدرت تخیل و بیان خود را آشکار کرده و در ضمن گفت و گوی پرندگان حکایت‌ها و تمثیل‌های شیرین آورده.