ابوالمعالی عبدالله بن محمد بن علی المیانجی معروف به عین‌القضات همدانی متولد سال 492 هجری، حکیم، عارف و شاعر ایرانی بوده و در عرفان و تصوف در بالاترین جایگاه قرار داشته است. نامه‌های عین‌القضات این صوفی وارسته و شهید راه عقیدت، در حقیقت گنجینه‌ای دست ناخورده از گنجینه‌های ادب و عرفان فارسی می‌باشد و انتشار آن زمینهٔ فراخی را برای کار ادب‌دوستان و پژوهندگان در زبان پارسی، برابر ایشان می‌گشاید. گذشته از اینکه متنی فارسی از سدهٔ ششم بخودی خود دارای ارزش است، این مجموعه از نظر اینکه به زبان نامه‌نگاری که حد وسط میان زبان گفتگو و زبان قلم و کتاب است نگاشته شده، دارای ارزش اضافی می‌باشد و واژه‌های رسا و فصیح بسیاری را به زبان شیرین پارسی می‌افزاید. جلد اول این مجموعه شامل 64 نامه و جلد دوم 63 نامه دربارهٔ اصطلاحات و دقایق عرفانی و جلد سوم در دو بخش، بخش اول زندگانی و چکیده ریشهٔ اندیشه‌های عین‌القضات و بخش دوم 32 نامه دربارهٔ اصطلاحات و دقایق عرفانی است.