عطیه عطارزاده در کتاب راهنمای مردن با گیاهان دارویی، داستان زندگی دختر هفده‌ساله‌‌ی نابینایی را روایت می‌کند. او در خانه با مادرش، گیاهان دارویی را خشک و ترکیب می‌کند و تا بفروشند. این دختر در تاریکی جهانش با استفاده از قوای حسی دیگر به درک جذابی از اشیای پیرامون خود رسیده است. همه چیز برای او در ساختار و وجوه گیاهانی خلاصه شده که با آنها کار می‌کند و رابطه‌ای که با مادرش دارد. تا اینکه روزی برای شرکت در مراسمی خانوادگی از خانه خارج می‌شود و وقتی بازمی‌گردد، خیلی چیزها درونش عوض شده است. عطیه عطارزاده برای نوشتن کتابش، راهنمای مردن با گیاهان دارویی، سبک سورئالیسم را انتخاب کرده است. داستان کتاب با توصیفات قوی و شخصیت‌پردازی‌های محکم جلو می‌رود و خواننده را همراه خود می‌کشاند. راهنمای مردن با گیاهان دارویی، موقعیتی خاص دارد که به لایه‌های پرآشوب ذهنی پر از سوال می‌پردازد. ذهنی تنها که میل به خشونت و عشق در آن توامان جریان دارد و این دوگانگی محوری، داستان را پیش‌بینی‌ناشدنی کرده است.