«سگ‌های پوشالی» اثری است که به‌طور بنیادی خوش‌بینی رایج نسبت به پیشرفت انسان را زیر سؤال می‌برد. گری بر این باور است که بسیاری از اندیشمندان و حتی مردم عادی، همچنان به ایده‌ای قرون وسطایی و مذهبی باور دارند: این تصور که انسان جایگاهی برتر از طبیعت دارد و قادر است با عقلانیت و علم، سرنوشت خویش و حتی آینده‌ی جهان را به دلخواه تغییر دهد. به اعتقاد او، این نگرش در واقع ادامه‌ی همان باورهای دینی است که صرفاً لباس سکولار و علمی بر تن کرده است. او در کتاب خود با زبانی روشن اما بی‌رحم، نشان می‌دهد که باور به پیشرفت نه‌تنها واقعیت ندارد، بلکه نوعی توهم فرهنگی است که بارها در تاریخ موجب فاجعه شده است. جنگ‌ها، ویرانی‌های زیست‌محیطی و بحران‌های اخلاقی همه شواهدی هستند که انسان، برخلاف تصور خود، نه ارباب طبیعت بلکه بخشی از آن است و همانند دیگر گونه‌ها در معرض نابودی و محدودیت‌های طبیعی قرار دارد.