«اولیس از بغداد» عنوان رمانی است نوشته‌ی اریک امانوئل اشمیت نویسنده‌ی فرانسوی. اشمیت در این رمان به مسئله‌ای جهانی و فراگیر مربوط به بشر معاصر یعنی مهاجرت می‌پردازد. انسان‌هایی که از وانفسای مصائب کشور خود به دنبال رسیدن به ذره‌ای آرامش می‌گریزند و تن به مهاجرت می‌دهند اما سیاست‌های کشورهای مقصد چندان انسان‌دوستانه نیست. شخصیت اصلی این رمان که سعد نام دارد قصد دارد تا هرج و مرج آزاردهنده‌ی شهر بغداد را به امید رسیدن به آزادی و ساختن آینده‌ای مطلوب برای خود ترک کند. اما فرار از این وضعیت در شرایطی که سعد پولی در بساط ندارد چگونه ممکن است؟ او می‌بایست همانند اولیس، با شجاعت توفان‌ها را پشت سر بگذارد، جانش را به سلامت از کشتیِ شکسته به در برد، قاچاقچیان و زندانبانان را پشت سر گذارد و… سفر پر حادثه‌ی سعد آغاز می‌شود. سفری با پیشامدهای بسیار که گاه طنزآمیزند و گاه تراژیک. اشمیت در اولیس از بغداد زندگی یکی از میلیون‌ها مهاجری را واکاوی می‌کند که بر روی جغرافیای بزرگی به نام کره زمین، تنها به دنبال جایی می‌گردند که در آن ذره‌ای آرامش داشته باشند. آرامشی که در سرزمین‌های خودشان بنا به دلایل گوناگون از آن‌ها سلب شده است. آیا مرزها هویت ما را شکل می‌دهند یا همین مرزها برسازنده‌ی توهمی خطرناک هستند که میان انسان‌ها دیوار می‌کشد؟ اشمیت در سراسر این رمان درصدد رسیدن به پاسخی در برابر این پرسش است.