«زعتر الاحلام قرمز» در واقع یکی از چاشنی‌های بسیار محبوب و سنتی عربی (به‌ویژه در کشورهای حوزه شام مثل سوریه، لبنان و فلسطین) است که به دلیل رنگ زرشکی یا قرمز تیره اش به این نام شناخته می‌شود. ترکیبات اصلی زعتر قرمز رنگ قرمز این محصول ناشی از ترکیب گیاهان خاص با مقدار زیادی سماق است. اجزای اصلی آن معمولاً عبارتند از: برگ خشک شده گیاه زعتر: (نوعی آویشن کوهی با عطر بسیار قوی) سماق درجه یک: عامل اصلی رنگ قرمز و طعم ترش و گس. کنجد بوداده: برای ایجاد بافت ترد و طعم آجیلی. نمک و گاهی روغن زیتون: برای حفظ تازگی و چسبندگی مواد. ادویه‌های جانبی: گاهی کمی پودر گشنیز یا زیره هم به آن اضافه می‌شود. تفاوت زعتر قرمز و سبز احتمالاً زعتر سبز را هم دیده‌اید. تفاوت اصلی آن‌ها در میزان و نوع ترکیبات است: طعم: زعتر قرمز به دلیل سماق زیاد، ترش‌تر و تند و تیزتر از زعتر سبز است. رنگ: در زعتر سبز، مقدار کنجد و گیاهان سبز بیشتر است، در حالی که در زعتر قرمز، سماق غلبه دارد. کاربرد: زعتر قرمز معمولاً برای تهیه مناقیش (پیتزای عربی) یا به عنوان دیپ همراه با روغن زیتون و نان استفاده می‌شود.