اسپند گیاهی است علفی و در نواحی بایر و بیابانی می رویند، در ایران آن را اسپند، البته در فارس به آن دونشت هم می گویند. مادگی دارای تخمدانی است که چند خانه محتوی دانه های سیاه رنگ می باشد و پس از خشک شدن مصرف می گردد. اسفند طبیعتی گرم و خشک دارد. خوردن دانه های اسپند ضد نفخ معده و روده، خواب آور، دافع کرم بخصوص کرم کدو، عرق آور و قاعده آور، چاق کننده، زیاد کننده ادرار، شیرزا، دفع کننده صفرا و بلغم، دفع کننده اخلاط سینه و تصفیه کننده خون، دود آن موجب تقویت مغز و اعصاب است، در مداوای فلج و سیاتیک و جنون و نسیان اثر خوبی دارد. موجب فرار حشرات و ضد عفونی کردن و میکروب کشی و خوش بویی هوا می گردد.