عسلی است که مانند انسان زنده است و نسبت به گرما و سرما از خود واکنش نشان می دهد. همانگونه که انسان در برابر گرما دچار انبساط (بازشدگی) در عروق خونی محیطی می شود و خود را رها می کند و بالعکس در برابر سرما اندام های خود را جمع کرده و به تنه خود نزدیک می کند و عروق خونی محیطی اش دچارانقباض می شود، عسل زنده نیز در برابر گرما خود را رها کرده و منسبط می شود و نسبت به شدت گرما رقیق و رقیق تر می شود. عسل زنده در برابر سرما منقبض می شود ونهایتاً رس بسته و مانند کره می شود که اشتباها به آن شکرک می گویند و در واقع شکرک زدن عسل در هوای سرد نشانه زنده بودن عسل است. این خاصیت در عسل های مرده که در هتل ها، رستوران ها، سوپرمارکت ها و مکان های مشابه عرضه می شود وجود ندارد، چرا که این عسل ها با آتش مستقیم به دیگ های مخصوص عسل بدون آب در کارخانه ها کاملا کشته شده و به عسل مرده تبدیل می شوند.