برگ قیسی، زردآلوی خشک‌شده‌ای است که به دلیل خواص فوق‌العاده و طعم شیرین و ملسش، نه تنها یک میان‌وعده محبوب، بلکه یک چاشنی اصیل در آشپزی ایرانی محسوب می‌شود. برخلاف «چیپس زردآلو» که حالتی ترد و ورقه‌ای دارد، قیسی معمولاً گوشتی‌تر و بافتی نرم و انعطاف‌پذیر است. برگ قیسی از خشک شدن زردآلوهای رسیده و شیرین به دست می‌آید. بسته به روش خشک کردن، قیسی‌ها می‌توانند به دو صورت باشند: قیسی آفتابی (سنتی): رنگ آن تیره‌تر (قهوه‌ای روشن) است و بدون مواد شیمیایی در معرض نور آفتاب خشک می‌شود؛ طعمی بسیار اصیل و طبیعی دارد. قیسی تیزابی (صنعتی/مجلسی): رنگ آن نارنجی روشن و شفاف است که به دلیل فرآوری با محلول‌های مجاز و خشک شدن در دستگاه است؛ ظاهری بسیار جذاب و بازاری دارد. این محصول سرشار از آهن، پتاسیم، ویتامین A و فیبر است که برای رفع کم‌خونی، سلامت قلب و بهبود یبوست بسیار توصیه می‌شود. این محصول سرشار از آهن، پتاسیم، ویتامین A و فیبر است که برای رفع کم‌خونی، سلامت قلب و بهبود یبوست بسیار توصیه می‌شود. کاربردها: آشپزی: یکی از پرکاربردترین مواد در خورش‌های اصیل ایرانی مانند خورش قیسی (یا خورش هویج و قیسی) و تزئین انواع پلوهای مجلسی. تغذیه: میان‌وعده‌ای عالی برای تقویت کودکان و ورزشکاران. طب سنتی: خیسانده‌ی قیسی در آب برای رفع عطش و بهبود عملکرد دستگاه گوارش (ملیّن طبیعی). پذیرایی: ترکیب ثابت در آجیل‌های شیرین و شب‌نشینی‌ها.