آویشن باغی با نام علمی Thymus vulgaris گیاهی خشبی ، چند ساله و ازخانواده نعناع می‌باشد. رشد اولیه این گیاه بسیار کند می باشد. در طول رویش به هوای گرم و نور کافی نیاز دارد. این گیاه خشکی دوست است و به سهولت قادر به تحمل خشکی و کم آبی می باشد. قسمت مورد استفاده ی آویشن سرشاخه های برگ دار هستند. بذر آویشن باغی بسیار ریز بوده ، هر ۱۰۰۰ عدد بذر آویشن کمتر از ۰٫۳۰ گرم وزن دارد. محل های مناسب کشت : مناطق معتدل و گرمسیری و سردسیر ایران می توان کشت نمود. دمای مناسب: دمای کاشت بذر و جوانه زنی ۲۰ تا ۲۵ درجه مناسب می باشد، بعد از رشد دماهای بالاتر را نیز تحمل می کند. اندام تکثیری آویشن باغی: نشاء ریشه لخت بهترین گزینه برای انتقال به مزرعه می باشد. روش آبیاری : تحت فشار / قطره ای / غرقابی خاک مورد علاقه : خاک لومی شنی / لومی رسی / خاک سبک. تقریبا در بیشتر خاک ها قابل کشت است. روش کاشت آویشن باغی: می توان به صورت جوی و پشته ای و مسطح کشت نمود. تعداد نشا در هکتار : 70 هزار عدد مورد نیاز است. در همه خاک ها و تمام مناطق قابل کشت است و بازار بسیار خوبی دارد. گیاه آویشن باغی چندساله، گرمادوست، کم آب و کم توقع است و به دو صورت نشاء ریشه لخت و نشاء سینی کشت می شود. نشاء آویشن از ابتدای رشد ساقه تولید می کند و حساس به جابه جایی نیست. این نشاء در بهار و پاییز کشت می شود. ...