"گیاهی است از خانواده ی Urticaceae، علفی، افراشته، پایا، چند ساله، سبز رنگ و ریزوم دار (ساقه های زیر زمینی)، دارای کرک های گزنده، با ساقه ای ضخیم، کم انشعاب و پوشیده از کرک، برگ های سرنیزه ای با حاشیه ای دندانه دار و پوشیده از کرک، گل های بسیار ریز به رنگ سبز مایل به زرد و میوه هایی به شکل فندقه ی بیضی شکل که محتوی آلبومین روغن دار هستند. برگ ها بخش یی اصلی گیاه را تشکیل می دهند و بهترین زمان جمع آوری و برداشت آن ها از اردیبهشت تا شهریور ماه است. انتشار عمومی این گیاه در نقاط مرطوب ایران خصوصا نواحی شمالی، غربی و مرکزی مانند اصفهان، شاهرود، بسطام، کوه کاشان و ارتفاعات 3000 متری است. گزنه گونه هایی با خواص مشابه به شرح زیر دارد: 1. گزنه ی درشت، گزنه ی دوپایه، انجره ی کبیر، قریص یا قراض: گیاهی است چند ساله با ساقه ی چهارگوش که ارتفاع آن تا 1 متر می رسد و پوشیده از تار و پرزهای چسبناک است و ساختمان آن به شکل لیفی می باشد. برگ های آن متقابل، بیضی شکل، بزرگ، نوک تیز با دندانه های درشت و رگبرگ های خیلی مشخص و گل های آن به رنگ سبز روشن یا کمی زرد هستند که معمولا در دو پایه ی جداگانه ی نر و ماده قرار دارند. پایه ی ماده ی آن دارای گل های خوشه ای است و پس از عمل تلقیح و شروع تشکیل میوه از حال افراشته به حالت خمیده درمی آید که این نشانه ی خوبی برای شناخت پایه ی ماده است. ...