کتاب حاضر بعد از دو دهه مطالعه جدی و گسترده در تاریخ صدر اسلام و با اندیشه ارائه یک بررسی تفصیلی از سیره نبوی و حوادث عصر نبوت، در سال 1368 پایه ریزی شده و تبدیل به کتاب حاضر گشته است. نگارنده در این یادداشت تلاش می کند تا روش و ویژگی های تاریخ نگاری مولف را در این اثر از نزدیک مورد توجه قرار دهد. از آن جا که هدف این نوشته، تبیین ویژگی ها و مولفه های تاریخ نگاری یک محقق تاریخ است بنابراین در ابتدا تعریفی از مفهوم تاریخ نگاری ارائه شده، سپس پرسش هایی که برای فهم ویژگی ها و مولفه های تاریخ نگاری لازم است، مطرح و در ادامه محتوای کتاب با توجه به بعضی معیارهای پیش گفته ارزیابی شده است. تاریخ نگاری به عنوان یک معرفت درجه اول در ذیل علم تاریخ، ناظر به تعریف و تبیین یک موضوع دو وجهی است که یک وجه آن «مورخ» و وجه دیگر آن «اثر تاریخی مکتوب» به مثابه محصول فکر تاریخی مورخ است. بر این اساس، می توان تاریخ نگاری را تلاشی برای فهم اندیشه های تاریخی مورخ که در اثر تاریخی او به شکل مذکور و غیر مذکور تبلور یافته، دانست. مراد از «شکل مذکور» فهم چیستی رویکرد مورخ به ثبت تاریخ از حیث شکلی و قالبی است. ...