مواسات امام زمان علیه السلام با سیدالشهدا علیه السلام … پس اگر روزگاران مرا به تاخیر انداخت و تقدیر الهی مرا از یاری تو بازداشت و نبودم تا با آنانکه با تو جنگیدند بجنگم و با آنانکه با دشمنی تو برخاستند، به دشمنی برخیزم؛ (درعوض) هر صبح و شام بر تو ندبه و زاری می کنم و بر تو به جای اشک ، خون می گریم … امام صادق علیه السلام می فرماید: وقتی امام حسین علیه السلام به دنیا آمد، ملکی در آسمان و زمین فریاد زد ، ای بندگان خدا لباس حزن بپوشید و ناراحتی و ناله های خود را آشکار کنید. همانا از صفات انسان کامل و از نشانه های مردانگی و جوانمردی ، «مواسات» با مصیبت زده و مشارکت در دردهای دیگران است. در حقیقت آنچه که بر امام حسین علیه السلام و فرزندان و اصحاب او در آن روز گذشت را به یاد خود و جهانیان می آورد و یک نوع « مواسات » و برابری بین خود و آنان برقرار می سازد. نمونه ای از سیره ائمه معصومین علیه السلام در عزاداری حضرت سیدالشهدا علیه السلام جراحت چشم و پلک، خراشیدن صورت و لطمه زدن وگریبان چاک زدن و خون جاری شدن و… می باشد