خاطرات شفاهی شهید محمد حسن نظر نژاد بابانظر بیش از 140 ماه در مناطق جنگی بود. او در بستان چشم و گوش چپ خود را از دست داد، در فکه کمرش شکست، در فاو قفسۀ سینه‌اش شکافت، گازهای شیمیایی به سینه‌اش رسید و وقتی جنگ تمام شد، 160 ترکش به بدنش خورده بود. تنها 57 ترکش را از بدنش خارج کردند. با وجود اینکه برایش 95درصد مجروحیت در نظر گرفته شده بود، باز هم در جبهه‌ها حضور پیدا کرد. شهید بابانظر هفده سال بعد، روز 7 مردادماه سال 75 برای آخرین بار به کردستان رفت. در همان کوه‌ها و ارتفاعاتی که روزگاری جوانی خود را گذرانده بود، به‌خاطر کمبود فشار هوا دچار تنگی نفس شدید می‌شود. همراهیانش او را برای مداوا مقر می‌رسانند؛ اما دیگر دیر شده بود. کتاب «بابا نظر» نوشته‌ی‌ «محمدحسن نظرنژاد» است. ناشر درباره‌‌ی این کتاب آورده است: «شاید درخشان‌‌ترین وجه انقلاب اسلامی ایران سویه انسان‌‌ساز و حاکمیت بخش آن به ارزش‌‌ها و هنجارهای الهی و شیعی باشد از این رو دفاع مقدس به منزله آیینه تمام ‌نمایی از نهضت اسلامی است که توانست آرمان‌‌های مندرج در ذات انقلاب اسلامی سال 57 را در عمل محقق کرده و در معرض نگاه همگان قرار دهد. بی‌‌سبب نیست که تاریخ‌‌نگاران عصر جدید بر مطالعه و تحلیل همزمان انقلاب و جنگ تاکید ورزیده و به صراحت عنوان می‌‌کنند که پدیده دفاع مقدس را باید ثمره‌ای عالی از شجره طیبه انقلاب دانست و بررسی کرد. ...