این زندگی آشپزهای دیکتاتورهایی است که انگار بر لبت تیغ زندگی می‌کردند، آن‌ها باید آن‌قدر باهوش می‌بودند که با توجه به خلق و خوی دیکتاتورها برایشان غذا می‌پختند، باید مدام حواس‌شان می‌بود که غذایشان شور یا بی‌نمک نشود. شاید سیاست و غذا در کنار هم نگنجند، اما مصائب آشپزی برای دیکتاتورها این دو موضوع را به خوبی هم‌نشین کرده است. زندگی شخصی دیکتاتورها یکی از آن موضوعات جذابی است که کتاب‌های بسیاری درباره‌اش نوشته شده است. پرداختن به زندگی دیکتاتورها از دریچت آشپزخانه و بررسی تاریخ از خلال آشپزی موضوعی است که نویسنده در این کتاب به سراغ آن رفته است. او با آشپز شخصی پنج دیکتاتوری که به سرکوب و کشتار معروف بودند یعنی صدام، کاسترو، عیدی امین، انور خوجه و پل پوت مصاحبه کرده است. شابوفسکی روزنامه‌نگاری است که در چهار قارت مخلتف سفر می‌کند تا با آشپزهای پنج دیکتاتور مصاحبه کند، از آسیا و افریقا گرفته تا آمریکا جنوبی و اروپا برای پیدا کردن آشپزها می‌رود. کنار آن‌ها می‌ایستد و به آشپزی‌شان نگاه می‌کند، و آن‌ها غذاها را همان‌طور که برای دیکتاتورها می‌پختند، آماده می‌کنند همان مقدار نمک و ادویه به غذا اضافه می‌کنند و دربارت غذاهای مورد علاقت آن‌ها صحبت می‌کنند. ...